kestane saçlarından bağlıyım. kollarımı keser uzaklaştığımda. kokusu sarhoş eder. namahrem haramdır bana. arkanda allah var. peygamber korkusu içimde. neden böyle bir dünya. neden herşey yarım.
bu dünya sefa mekanı değil. sefa yalnızca kafalarda. düşünceler götürür cennete. ışıksisteminden büyük gezegeni düşünmekte.
evi ve arabayı senin üzerine yapsam, bırakıp uzak memleketlere gitsem himalayalarda yaşlanıp ölsem sana uyar mı
Özlenmeyi hak ettiğin kadarından fazla özlerim,
Gösterilmesini istediğinden az gösteririm.
Asla avucuna vermem duygularımı
Söylendikçe azalır; satırlar gibi.
Beş satır yetmeli.
Kül kedimsin
Temizle içimde aniden nükseden külleri
Duygu damlaları onlar
İzin verme “seviyorum” dedirtmelerine
İçimde kalsın
Kaldıkça kıymetlensin
İlk satır geçmeye başladığında fırtına kadardır
Kağıtsızlık gerçeğiyle karşılaştığında; tıbbî belirti
İlk satırda sert
İlk yarım satırda mum alevi
Işık hızını hissetmektir
Şiir gelgitleri
bir kaldıraç
bir dayanak
ararım kendime
gıcır gıcır
sıçratacak daha uzun
Ben: dııııt
O: Böyle sessizce bedenine süzülsem… Kalp atışlarını ellerimle hissetsem… Nefesimi içinden hissetsen sıcak bir meltem gibi. Bir tek biz olsak aynı bedende…
Boynumu bükerek gelirim huzuruna
Ayaklarım geri geri gider bazen
İçimi yargılarsan idamlığım
Beni sevdiğinden fazla sevmiyorum seni
Rabbimsin
Ellerim ve ayaklarım yabancı gibi göründüğü zaman gel bana. Elim ve ayağım ol. Nefes al ve tokat at yerime. Yerime koy kendini.
Gözlerine benzeriz biz. Gözlerin bize benzer. Birlikte ağlar, birlikte güleriz.
